---

^{شب و هوس}

^{در انتظار خوابم و صد  افسوس} 

^{خوابم   به  چشم  باز نميآيد}

^{اندوهگين   و غمزده   مي گويم}

^{شايد  ز  روی  ناز  نمي آيد}

^{چون  سايه گشته  خواب  و نمي افتد}

^{در  دامهای   روشن چشمانم}

 ^{می خواند   آن  نهفته  نامعلوم}

^{در  ضربه هاي  نبض  پريشانم}

^{مغروق  اين جوانی  معصوم} 

^{مغروق  لحظه های  فراموشی}

^{مغروق  اين  سلام  نوازشبار}

^{در بوسه  و  نگاه  و همآغوشی}

 ^{مي خواهمش  در اين  شب تنهايی}

^{با  ديدگان   گمشده  در ديدار}

  ^{با  درد ‚ درد  ساكت  زيبايی}

  ^{سرشار ‚ از  تمامی  خود سرشار}

^{مي خواهمش   كه بفشردم  بر  خويش}

  ^{بر  خويش     بفشرد من  شيدا  را}

  ^{بر هستيم   به پيچد ‚  پيچد  سخت}

^{آن  بازوان   گرم و توانا  را}

 ^{در   لا بلای    گردن  و  موهايم}

^{گردش  كند   نسيم  نفسهايش}

  ^{نوشد   بنوشد  كه   بپيوندم}

  ^{با  رود   تلخ   خويش  به دريايش}

^{وحشي و  داغ  و پر  عطش و  لرزان}

  ^{چون  شعله هاي  سركش  بازيگر}

  ^{در  گيردم  ‚  به  همهمه ی  در گيرد}

^{خاكسترم   بماند   در بستر}

 ^{در آسمان    روشن   چشمانش}

  ^{بينم   ستاره های  تمنا  را}

 ^{در بوسه های  پر شررش  جويم} 

^{لذات  آتشين  هوسها  را}

^{می خواهمش  دريغا ‚  می خواهم} 

^{می خواهمش   به  تيره   به  تنهايی}

 ^{می خوانمش   به  گريه   به  بی تابی}

  ^{می خوانمش  به صبر ‚  شكيبايی}

^{لب  تشنه می دود   نگهم   هر دم}

  ^{در  حفره های  شب   ‚  شب  بی پايان}

  ^{او  آن  پرنده   شايد   می گريد}

  ^{بر بام  يك ستاره   سرگردان}

^{نيست ياری تا بگويم راز خويش}

^{ناله پنهان كرده ام در ساز خويش}

^{چنگ اندوهم، خدا را، زخمه ای}

^{زخمه ای، تا بركشم آواز خويش}

^{بر لبانم قفل خاموشي زدم}

^{با كليدی آشنا بازش كنيد}

^{كودك دل رنجه دست جفاست}

^{با سر انگشت وفا نازش كنيد}

^{پر كن اين پيمانه را ای هم نفس}

^{پر كن اين پيمانه را از خون او}

^{مست مستم كن چنان كز شور می}

^{بازگويم قصه افسون او}

^{رنگ چشمش را چه می پرسی ز من}

^{رنگ چشمش كی مرا پابند كرد}

^{آتشی كز ديدگانش سركشيد}

^{اين دل ديوانه را دربند كرد}

^{از لبانش كی نشان دارم به جان}

^{جز شرار بوسه های دلنشين}

^{بر تنم كی مانده از او يادگار}

^{جز فشار بازوان آهنين}

^{من چه مي دانم سر انگشتش چه كرد}

^{در ميان خرمن گيسوی من}

^{آنقدر دانم كه اين آشفتگی}

^{زان سبب افتاده اندر موی من}

^{آتشی شد بر دل و جانم گرفت}

^{راهزن شد راه ايمانم گرفت}

^{رفته بود از دست من دامان صبر}

^{چون ز پا افتادم آسانم گرفت}

^{گم شدم در پهنه صحرای عشق}

^{در شبی چون چهره بختم سياه}

^{ناگهان بی آنكه بتوانم گريخت}

^{بر سرم باريد باران گناه}

^{مست بودم، مست عشق و مست ناز}

^{مردی آمد قلب سنگم را ربود}

^{بسكه رنجم داد و لذت دادمش}

^{ترك او كردم، چه می دانم كه بود}

^{مستيم از سر پريد، ای همنفس}

^{بار ديگر پر كن اين پيمانه را}

^{خون بده، خون دل آن خود پرست}

^{تا بپايان آرم اين افسانه را}